Co pokazuje test na poziomie kortyzolu?

Co pokazuje test na poziomie kortyzolu?

Możesz dowiedzieć się więcej o tym, jak upewniamy się, że nasza treść jest dokładna i aktualna, czytając naszą politykę redakcyjną.

Co pokazuje test na poziomie kortyzolu?

Test na poziomie kortyzolu polega na przyjęciu małej próbki krwi do pomiaru poziomu kortyzolu w ciele osoby. Kortyzol jest hormonem, który odgrywa istotną rolę w odpowiedzi organizmu na stres.

Jeśli wyniki testu pokazują, że poziomy kortyzolu są poza zakresem standardowego, może to sugerować szereg warunków, w tym chorobę Addisona i zespół Cushinga.

Procedura jest stosunkowo prosta i nie powinna prowadzić do żadnych istotnych skutków ubocznych.

Co to jest kortyzol?

kortyzol jest hormonem, który przyczynia się Do kilku funkcji cielesnych, w tym reakcji walki lub lotu na stres.

Gdy dana osoba uważa, że ​​jest zagrożona, mózg uwalnia niezwykle potężny chemikalia zwana hormonem adrenokortykotropowym (ACTH).

Ten hormon wyzwala nadnerczy, który znajduje się tuż nad nerkami, w celu uwolnienia kortyzolu.

Ciało używa kortyzolu do zatrzymania wszelkich nieistotnych procesów fizycznych. Obejmują one procesy wzrostu oraz funkcje reprodukcyjne i immunologiczne.

Gdy funkcje nieistotne zamknięte, osoba zyska siły i energii, aby poradzić sobie z potencjalnym zagrożeniem.

Uwolnienie kortyzolu może również powodować pobudzenie emocjonalne, dając ludziom silne emocje, takie jak gniew i strach.

Kortyzol również zwiększa poziom cukru we krwi i oporność na insulinę.

Wreszcie, kortyzol wspiera kilka różnych Systemy w ciele, w tym:

  • Układ nerwowy
  • Układ odpornościowy
  • Układ trawienny
  • układ szkieletowy
  • Układ krążenia

Przygotowanie do testu

Poziomy kortyzolu są najwyższe na początku tego dnia, więc lekarz często zalecał zaplanowanie testu w godzinach porannych.

Osoby zazwyczaj nie będą musiały pościć w ramach przygotowań do testu. Jednak lekarz może poprosić ich o zaprzestanie przyjmowania niektórych leków, które mogą wpływać na poziomy kortyzolu. Niezbędne jest nigdy nie przestać przyjmować leku bez rozmowy z lekarzem.

Jaka jest procedura?

Test na poziomie kortyzolu zwykle obejmuje następujące kroki:

  • Indywidualnia będzie siedział na krześle, a technik zawiązuje gumkę wokół górnego ramienia tuż nad łokciem. Zatrzymuje to przepływ krwi i sprawia, że ​​żyły są bardziej widoczne.
  • Technik zidentyfikuje żyłę i wyczyści otaczający ją obszar zawierającym alkohol.
  • Technik wstawi igłą igłę wkłada igłą igłę Do odsłoniętej żyły.
  • Krew z żyły przejdzie przez igłę do jednej lub więcej małych rur zbierających.
  • Technik zdejmie gumkę przed usunięciem igły i nałożenie presja na miejsce.
  • Po zwolnieniu ciśnienia technik często stosuje mały bandaż klejny do miejsca.
  • Technik wyśle ​​krew do laboratorium w celu przetworzenia i badanie.

Co oznaczają wyniki

Gdy technik przeprowadzi test poziomu kortyzolu między 6 rano a 8 rano, wyniki zwykle znajdują się w zakresie 10 –20 Mikrogramy na decylitr (MCG/DL) u zdrowej osoby.

Lekarz ogólnie uważa pomiary poza tym zakresem za nienormalnie niskie lub wysokie. Jednak techniki testowania różnią się w zależności od obiektów. Ludzie powinni omówić swoje wyniki z lekarzem, aby potwierdzić, co może oznaczać ich wynik.

Gdy wyniki testu są niskie, może to wskazywać na jedną z następujących:

  • Choroba Addisona
  • Hipopituitarizm, stan, w którym przysadka nie stymuluje nadnerczy do wytworzenia kortyzolu

Niektóre leki, w tym leki fenytoiny i androgenu, może również zmniejszyć poziomy poziomu kortyzol.

Gdy wyniki testu wskazują wysokie poziomy kortyzolu, może to być spowodowane tym, że osoba ma guz w części ciała, która wpływa na produkcję kortyzolu, takiego jak nadnercza lub przysadki mózgowe.

Niektóre leki mogą również podnieść poziom kortyzolu, w tym leki zawierające estrogen i syntetyczne glukokortykoidy, takie jak prednizon.

Stres fizyczny i emocjonalny może również powodować podniesiony poziom kortyzolu, podobnie jak pewne choroby.

Kobiety mogły mieć podwyższony poziom kortyzolu podczas ciąży.

Czy są jakieś ryzyko?

Pracownicy służby zdrowia Uważaj, że test jest bezpieczny.

Istnieją pewne skutki uboczne usuwania krwi z ramienia, w tym tymczasowe ustanie i siniaki lub przebarwienia w miejscu wprowadzania igły.

w rzadkich przypadkach , osoba może mieć poważniejsze skutki uboczne, w tym:

  • Czując się zawroty głowy lub słabe
  • Nadmierne krwawienie
  • Zakażenie
  • krwiak, w którym basen krwi pod skórą przez miejsce wstrzyknięcia

na wynos

Jeśli lekarz zamówił test kortyzolu, istnieje duże prawdopodobieństwo, że próbuje zdiagnozować konkretne zaburzenie.

Doktor omówi wyniki testu z jednostką. Jeśli test na poziomie kortyzolu ujawnia niski lub wysoki poziom kortyzolu, osoba prawdopodobnie potrzebuje dodatkowych testów, aby potwierdzić diagnozę.

Większość osób nie doświadcza żadnych istotnych skutków ubocznych z testu i może kontynuować swoje Działania codzienne.

  • Blood/Hematology
  • Układ odpornościowy/szczepionki
  • Urządzenia medyczne/diagnostyka

Medical News Today Ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i czerpią tylko z recenzowanych badań, akademickich instytucji badawczych oraz czasopism medycznych i stowarzyszeń. Unikamy używania trzeciorzędowych odniesień. W każdym artykule łączymy podstawowe źródła – w tym badania, odniesienia naukowe i statystyki – a także wymieniamy je w sekcji zasobów na dole naszych artykułów. Możesz dowiedzieć się więcej o tym, jak upewniamy się, że nasza treść jest dokładna i aktualna, czytając naszą politykę redakcyjną.

Co oznacza wysoki MCHC?

MCHC jest krótkie dla średniego stężenia hemoglobiny w korpusu. Mówiąc najprościej, jest to średnie stężenie hemoglobiny wewnątrz grupy czerwonych krwinek

MCHC odnosi się do średniego stężenia hemoglobiny w danej objętości czerwonych krwinek.

normalny Poziom MCHC dla osoby dorosłej wynosi 31-37 gramów na decylitr (g/dl).

Wartości MCHC nie zawsze są oznaką, że dana osoba ma jakiekolwiek problemy zdrowotne, ale może skłonić lekarza do zrobienia dalszych Testy.

Jak diagnozuje się wysoki MCHC

Wysoki MCHC jest diagnozowany jako część badania krwi znanego jako pełna liczba krwi lub CBC. Ten test zawiera informacje na temat białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi.

Lekarz może zamówić CBC w ramach rutynowego badania fizykalnego, aby pomóc w badaniu szerokiej gamy chorób.

Lekarz może również zamówić CBC monitorowanie, w jaki sposób istniejący stan reaguje na leczenie.

Przyczyny wysokiego MCHC

Istnieje kilka potencjalnych przyczyn wysokiego MCHC. Często występuje u osób z warunkami, które powodują, że czerwone krwinki są kruche lub łatwo zniszczone.

Przyczyny wysokiego MCHC obejmują:

Autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna: jest to stan, w którym jest to stan, w którym jest to stan Układ odpornościowy organizmu błędnie atakuje własne czerwone krwinki. Czasami wysokie MCHC rozwija się same, ale może również występować obok tocznia lub chłoniaka. Może się to również zdarzyć w wyniku przyjmowania niektórych leków.

Niedokrwistość makrocytowa: rodzaj zaburzenia krwi, w którym niektóre czerwone krwinki są znacznie większe niż zwykle. Czasami niedobór B-12 może powodować niedokrwistość makrocytową.

Dziedziczna sferocytoza: mutacja genetyczna, która sprawia, że ​​błony czerwonych krwinek kruche. Ten warunek jest zwykle przekazywany z rodzica na dziecko.

Poważne oparzenia: Oparzenia mogą powodować niedokrwistość hemolityczną i wysoką MCHC.

Choroba wątroby: magazyny wątroby i Procesy hemoglobiny, więc osoby z chorobą wątroby często mają jakąś formę niedokrwistości. Jeśli ich wątroba uszkadza czerwone krwinki, wówczas osoba może mieć wysoki MCHC.

nadaktywna tarczyca: problemy z tarczycą często prowadzą do zmian w czerwonych krwinkach.

Leki: W rzadkich przypadkach stwierdzono wysokie poziomy MCHC u osób przyjmujących leki immunosupresyjne lub chemioterapeutyczne.

Wysoki MCHC nie jest samym stanem, ale może wskazywać na jeden z wyżej wymienionych warunków. Objawy tych stanów różnią się.

Objawy niedokrwistości hemolitycznej autoimmunologicznej mogą obejmować:

  • Słabość
  • Caleness
  • Dyskomfort brzuszny
  • Powiększona śledziona
  • Szybkie bicie serca
  • Fainting

Objawy niedokrwistości makrocytowej są podobne do objawów niedokrwistości hemolitycznej , ale obejmują także:

  • Utrata masy ciała
  • Utrata apetytu
  • Kruche włosy i paznokcie
  • Problemy z koncentracją
  • Problemy z pamięcią

Objawy choroby wątroby często obejmują powszechne objawy niedokrwistości, oprócz:

  • nudności
  • Wymioty
  • Ból prawej w prawej górnej części brzucha

Osoby z dziedziczną sferocytozą mogą mieć objawy niedokrwistości i mogą również rozwinąć kamienie żółciowe.

Osoby z wysokim MCHC ze względu do nadaktywnego tarczycy może doświadczyć:

  • Pocenie się
  • Nadmiar głodu
  • Zmęczenie
  • Utrata masy ciała
  • Użytkowania
  • niepokój
  • Słabość

Leczenie wysokiego MCHC Zależy od podstawowej przyczyny.

Lekarze zwykle leczą autoimmunologiczną niedokrwistość hemolityczną z kortykosteroidami, takimi jak prednizon. Początkowo lekarze przepisują wysoką dawkę, a następnie z czasem obniżą ją. W ciężkich przypadkach niedokrwistości hemolitycznej lekarze mogą zalecić usunięcie śledziony.

Zwiększenie poziomu witaminy B-12 i folianu może również pomóc w leczeniu osób z niedokrwistością makrocytową. People with hereditary spherocytosis can also benefit from increasing their intake https://harmoniqhealth.com/pl/cardiline/ of these nutrients.

Dietary sources of vitamin B-12 and folate include:

  • poultry
  • jajka
  • Czerwone mięso
  • skorupiaki
  • soczewicy
  • ciemne, liściaste zieleni
  • Zbierane ziarna i zbóż
  • drożdże odżywcze

Jeśli dana osoba ma dziedziczną sferocytozę, lekarz może również zalecić:

  • Transfuzje krwi
  • Usuwanie śledziony
  • Usuwanie pęcherzyka żółciowego

Często może być zarządzana z modyfikacjami stylu życia. Jednak lekarz może również przepisać leki lub zalecać operację w celu usunięcia części wątroby.

Osoby z ciężkimi oparzeniami będą wymagały leczenia w szpitalu, aby w razie potrzeby zapobiec infekcji i wstrząsie. Jeśli ciężkie oparzenia powodują wysokie MCHC, lekarze prawdopodobnie zamówią transfuzje krwi.

perspektywy

Perspektywy osoby o wysokim MCHC różni się w zależności od przyczyny.

W wielu przypadkach wprowadzanie zmian żywieniowych może być wystarczającym leczeniem. W niektórych przypadkach osoba może wymagać transfuzji krwi, a nawet operacji.

dla każdego, kto ma wysokie MCHC, rozmawiać z lekarzem na temat przyczyny podstawowej i tego, co można zrobić, aby ją opuścić.

  • Blood/Hematology
  • Choroba wątroby/zapalenie wątroby
  • Odżywianie/dieta

Wiadomości medyczne mają dziś surowe wytyczne dotyczące pozyskiwania i losowania tylko z recenzowanych studiów, akademickich instytucji badawczych oraz czasopism medycznych i stowarzyszeń. Unikamy używania trzeciorzędowych odniesień. W każdym artykule łączymy podstawowe źródła – w tym badania, odniesienia naukowe i statystyki – a także wymieniamy je w sekcji zasobów na dole naszych artykułów. Możesz dowiedzieć się więcej o tym, jak upewniamy się, że nasza treść jest dokładna i aktualna, czytając naszą politykę redakcyjną.

Co oznacza hipoechoiczny guzek tarczycy?

guzki tarczycy to grudki, które mogą rozwinąć się na tarczycy. Te guzki są stosunkowo powszechne i zwykle są nieszkodliwe, ale istnieje bardzo niskie ryzyko raka tarczycy.

tarczyca jest małym gruczołem w przedniej części szyi, która wytwarza hormony w celu regulacji metabolizmu organizmu. Guzki mogą rozwinąć się na tym gruczole z powodu wzrostu tkanki tarczycy lub torbieli.

W tym artykule badamy guzki hipoechoiczne i czy istnieje ryzyko raka. Omawiamy również przyczyny i co dzieje się po tym, jak lekarz wykryje guzek hipoechoiczny.

Co to jest guzek hipoechoiczny?

Jeśli guzek tarczycy jest wystarczająco duży, może powodować guzek lub obrzęk w szyi, którą człowiek może poczuć. Lekarz może również odkryć guzki tarczycy podczas rutynowego badania lub wyobrażenia testu głowy i szyi.

Lekarze zazwyczaj oceniają guzki tarczycy za pomocą badania ultrasonograficznego lub sonogramu.

tarczycy Guzki mają specyficzne cechy, które pozwalają lekarzowi ocenić potencjalne ryzyko raka tarczycy. Na przykład torbielowate lub wypełnione płynem guzki tarczycy są często łagodne, co oznacza, że ​​nie są one ranowe.

Echogeniczność odnosi się do jasności guzka tarczycy w stosunku do reszty tkanki tarczycy. Guzki hipoechoiczne są ciemniejsze niż otaczająca tkanka tarczycy, co sugeruje, że guzki są stałe niż wypełnione płynem.

Czy istnieje ryzyko raka?

Większość guzków tarczycy jest łagodna. Według American Thyroid Association (ATA) około 5% guzków tarczycy rozwija się w raka tarczycy.

ATA zauważają również, że solidne hipoechoiczne guzki tarczycy mają większą szansę na rakot w porównaniu z mułkowym lub płynnym lub płynnym wypełnione zmiany. Jednak inne cechy, takie jak wielkość, mogą również wskazywać na potencjalne ryzyko rozwoju guzka w raka tarczycy. Lekarze zalecają dalsze badania w razie potrzeby.

Jeśli lekarz podejrzewa, że ​​guzek jest rakowy, może wykonać biopsję drobiazgową, aby wziąć małą próbkę komórek do dalszej analizy.

Przyczyny

Według ATA około 50% osób ma wykrywalny guzek tarczycy w wieku 60 lat. Jednak wiele osób nie wie, że mają guzek tarczycy.

Lekarze nie są do końca pewni, co powoduje większość guzków tarczycy. Jednak pewne warunki mogą zwiększyć ryzyko rozwoju guzków tarczycy, w tym:

  • Zapalenie tarczycy Hashimoto, które jest podstawowym stanem autoimmunologicznym i najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy (nieaktywności tarczycy).
  • Niedobór jodu, który może również prowadzić do powiększonego tarczycy lub wolutn. Jednak niedobór jodu jest bardzo rzadki w krajach rozwiniętych, takich jak Stany Zjednoczone.

Co dzieje się dalej?

Jeśli lekarz wykryje hipoechoiczny guzek tarczycy na ultrasonografii ultradźwiękowej Badanie, mogą zalecić, aby osoba przeszła dodatkowe badania lub operację. Omówimy te opcje poniżej.

Badanie krwi

Lekarz może zamówić badania krwi, aby sprawdzić, czy tarczyca działa normalnie. Badania krwi mogą mierzyć poziomy hormonu stymulującego tarczycę i tarczycy, które mogą wskazywać, czy dana osoba ma niedoczynność tarczycy lub nadczynność tarczycy (nadaktywna tarczyca).

Jądrowe skanowanie tarczycy

mniej, lekarz doktora może zalecić nuklearny skan tarczycy. Ten test może pomóc w ocenie guzków, które powodują nadczynność tarczycy.

Biopsja drobnokształtna

Biopsja drobna igła to szybka procedura, którą lekarze często mogą wykonywać w ich biurze lub klinice. Obejmuje to wstawienie cienkiej igły przez skórę szyi osoby i do guzka, aby wziąć małą próbkę tkanki. Lekarz może użyć skanowania ultradźwiękowego, aby pomóc w prowadzeniu igły.

Naukowiec następnie zbada próbkę tkanki pod mikroskopem, aby sprawdzić obecność komórek rakowych.

<h3 id="Operacja </h3" name="Operacja

Operacja </h3

Jeśli lekarz podejrzewa, że ​​guzek tarczycy jest rakowy, zwykle zaleca tarczycę, która jest procedurą chirurgiczną w celu usunięcia części lub całości tarczycy. Po całkowitej tarczycy ludzie muszą przyjmować hormonalne tabletki zastępcze przez resztę życia, aby zapobiec objawom niedoczynności tarczycy.

Jeśli rak tarczycy jest mały i ograniczony do tarczycy, wówczas operacja może być wystarczająca do wyleczenia rak bez dalszego leczenia. Jeśli jednak rak rozprzestrzenia się na węzły chłonne lub inne części ciała, osoba może wymagać dodatkowych metod leczenia.

Inne opcje leczenia mogą obejmować:

  • Radioaktywne terapia jodowa
  • Radioterapia
  • Ukierunkowane terapie

Lekarze mogą również zalecić operację dla osób z nienowymi guzkami tarczycy, które powodują objawy, takie jak zmiany wokalne i połykanie lub trudności z oddychaniem.

Contents